چکاوک هدهد

چکاوک هدهد

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد.

پرش به: ناوبری, جستجو
پرندهٔ چکاوک هدهد
پرندهٔ چکاوک هدهد
لانه چکاوک هدهد
لانه چکاوک هدهد
درحال غذا دادن به جوجه أش
درحال غذا دادن به جوجه أش

چَکاوَک هُدهُد[1] (نام علمی : Alaemon alaudipes) پرندگانی دانه خوار وحشره خوار بامنقاری بلند وخمیده، دشتی و بومی، مخصوصاً در مناطق نیمه‌بیابانی که مملوء از درختچه‌ است و تلماسها، واحیاناً در تلماسهای ساحلی، ودره‌های کوهستانی ومناطق باز وسنگلاخی دیده می‌شود. پرنده چکاوک هدهد اندکی از چکاوک بزرگ‌تر است. این پرنده در فصلهای مختلف در دشت و صحرای کشور قطر زیاد دیده می‌شود. عموماً پرنده‌ای بومی است وتقریباً درسایر مناطق شبه جزیره عربستان وجود دارد.

فهرست مندرجات

[نمایش داده شود]

[ویرایش] مشخصات پرندهٔ چکاوک هدهد

طول تقریبی پرندهٔ چکاوک هدهد ۲۰ سانتیمتری است بابدنی نسبتاً لاغر، سطح پشتی چکاوک هدهد به رنگ خاکی مایل به خرمایی با لکه‌های سیاه، باکناره‌های سیاه که شهپرهای آن رفته رفته از وسط به کنار کوتاهتر است. در کنار گردنش لکه‌ای مرکب از رگه‌های سفید وسیاه تو هم است. قسمت زیر بدنش مایل به سفید و پر زیر دمش به رنگ سیاه است. منقاری دراز وکمی خمیده، وطول منقارش ۴ سانتیمتر می‌باشد. بالهایش مانند بالهای هدهد مخطط سیاه وسفیده و پاهایش بلند است. از منقارش برای حفر در زمین برای ایجاد لانه، وکسب غذا استفاده می‌کند.

[ویرایش] پرنده نر

پرنده نر آوازی کشیده مانند صدای (نای) از خود صادر می‌کند بهدف اینکه توجه پرنده ماده به خود جلب کند. در ارتفاع ۲۰ متری پرواز می‌کند، هنگام پرواز با بالهای باز و کشیده اش حرکاتی آکروباتیک ایجاد می‌کند وبه سرعت از بالای به سوی زمین می‌آید، بالهایش هنگام پرواز به ۴۱ سانتیمتر می‌رسد. در تلماسه‌ها بیشتر دویدن به پرواز ترجیح می‌دهد. پاهای بلندش به وی کمک می‌کند که شکمش به ریگ گرم صحرا نخورد، چون این پرنده در تلماسه می‌دود، وباز می‌ایستد اطراف خودش نگاه می‌کند، ودوباره به دویدن ادامه می‌دهد.

[ویرایش] موسم تخمگذاری

موسم تخم گذاری و جفت‌گیری پرنده «چکاوک هدهد » معمولاً از اواخر فصل بهار و اعتدال بهاری آغاز می‌شود و تا اواخر پائیز ادامه دارد. پرنده ماده از ۲ تا ۳ تخم می‌گذارد، مدت یک هفته روی تخمها می‌خوابد سپس جوجه‌ها از تخم بیرون می‌آیند. تا مدت ۴ روز توانایی بینایی ندارند. اگر احساس خطر کرد، ویا عابری به لانه اش نزدیک شد، از لانه بیرون می‌جهد برای حفاظت از لانه وجوجه‌های وبه مسافت کوتاهی جلو آن شخض عابر می‌دود وتوجه عابر به خود جلب می‌کند، وبا این صورت آن را از لانه دور می‌سازد.

[ویرایش] نگاره

 

  
نویسنده : ali gooliof ; ساعت ٢:۳٢ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٧/۳/۱٧